- تعیین و ارزیابی شاخصهای مربوط به نظام ملی ثبت تحلیل رفتگیهای وراثتی شبکیه نظیر مطلوبیت[1]، بهره مندی[2]، قابلیت اجرا[3] و اثربخشی[4] آن در ثبت اطلاعات بیماران مبتلا در سطح کشور.
- تعیین بروز، شیوع، سهم هر یک از بیماری های تحلیل رفتگی های شبکیه در ایجاد نابینایی/ کم بینایی و مقایسه آن در استانهای مختلف کشور و بررسی چگونگی روند آن با گذشت زمان.
- تعیین کیفیت، دقت و صحت تصمیمگیریهای بالینی ارائه شده و همچنین مقایسه آن در مناطق مختلف کشور با هدف ارتقاء آن در مناطق دور افتاده.
- تعیین و شناسایی شکافهای اصلی در تشخیص نوع توارث موارد مبتلا و انجام مشاورههای ژنتیکی صحیح پیش از ازدواج و افزایش آگاهی قبل از بارداری به منظور جلوگیری از بروز موارد جدید در مناطق مختلف کشوری و سرمایه گذاری صحیح مبتنی بر اطلاعات دقیق و جامع حاصل از این نظام جهت جلوگیری از اتلاف بودجههای ملی.
- نظارت بر تشخیص و توصیههای صحیح و متناسب هر یک از انواع تحلیل رفتگیهای شبکیهای بر اساس اطلاعات بالینی ذخیره شده برای هر فرد جهت ارتقای کیفیت خدمات درمانی/بازتوانی در استانهای مختلف کشور.
- تعیین راهکارهای پیشگیرانه و کنترل و ارائه آن به مسئولان بهداشتی-درمانی کشور و پیشگیری از بروز موارد جدید تا حد امکان.
- شناسایی بیماران درگیر و معرفی آنان به مراکز و انجمنهای مربوطه جهت جلب حمایتهای مالی، اجتماعی و حمایت طلبی از نهاد های دولتی وغیردولتی جهت استمرار اقدامات درمانی/بازتوانی برای بیماران مبتلا.
- کاهش هزینههای گزاف ناشی از درمان برای دولت و خانوادههای بیماران.
- تعیین راه کارهای درمانی مناسب در آینده بر اساس حجم وسیع اطلاعات ثبت شده برای بیماران با شرایط مشابه.
متن استاتیک شماره 39 موجود نیست
